woensdag 18 mei 2016

Frisse quiche

Prima quiche door mij bedacht en door mijn man klaargemaakt. Toen ik thuiskwam was hij dus koud. En omdat ik honger had, nam ik alvast een hap alvorens hem op te warmen... verrassend genoeg smaakt hij koud nog beter dan warm! Perfect voor een tuinfeest.

Ingrediënten

  • quichedeeg
  • 1 bot lenteuitjes
  • gerookte zalm
  • 250g ricotta
  • 2 eieren
  • melk
  • kruiden naar keuze (tijm/zout/peper/dille/...)
Was en snij de uitjes in schuine stukjes. Snij de gerookte zalm in reepjes. Rol het deeg voor je quiche uit en leg het in de bakvorm. Vul op met de zalm en de lenteuitjes.
Meng de ricotta met de twee eieren tot een homogeen mengsel. Voeg vervolgens de melk toe, net zoveel als nodig is om het geheel vloeibaar te maken. Indien je denkt dat je teveel melk hebt toegevoegd, kan je er nog een extra ei bijdoen. Kruid het mengsel en giet het over de quiche uit.
Bak 30 à 40 minuten in een oven op 200°C. Warm of koud opdienen.

TIP: Je kan ook miniquiches maken. Rol het deeg uit in kleine cirkeltjes en vul er minitaart-, muffin- of cupcakevormen mee op. Leuk voor op een buffet of als apperitiefhapje.

maandag 2 mei 2016

Pasta met asperges en pesto

Asperges zijn helemaal van het seizoen! Maar het is meteen ook het moeilijkste seizoen om te combineren, want veel 'seizoensgroenten' van bij ons zijn er niet... kies dus maar voor iets dat je in een potje kan bewaren: pesto! Maar je kan het natuurlijk ook zelf maken. Klik hier voor het recept (voeg er wel nog wat parmezaanse kaas aan toe).
Een verrassend recept met verschillende texturen!

Ingrediënten

  • 400-600g pasta
  • 1 potje groene pesto (ongeveer 200g)
  • 250-300g parmezaan blok
  • 2 botten groene asperges (of één groen en één wit)
  • pijnboompitten
  • olijfolie
Was de asperges. De groene moet je niet schillen, maar de witte wel. Breek het einde af. Snij ze in stukjes van 3cm en kook ze gaar in gezouten water. Kook ondertussen ook de pasta.
Rasp de parmezaan grof en rooster de pijnboompitten zonder vetstof in een pan met antiaanbaklaag. Regelmatig roeren.
Wanneer de pasta en de asperges gaar zijn, laat je ze uitlekken. Vervolgens meng je de pasta met de asperges, de pesto en wat olijfolie. 
Dien op met verse parmezaan en de geroosterde pijnboompitten.

Voelknuffel

Eens zin in een persoonlijk babygeschenkje? Maak een voelknuffel! Zo leert baby meteen ook verschillende texturen kennen. Het principe is eenvoudig. Je vertrekt van een patroon voor een gewone knuffel en je kiest voor leuke stofjes in verschillende kleuren en texturen. Het kan ook met restjes.
Je kan zoveel verschillende stofjes gebruiken als je wil, maar om je knuffel toch niet te verwilderd te laten lijken, neem je best dezelfde stof voor de rug en het voorhoofd. Ga hier meteen dan ook voor de stof met het meeste leven (tekening/textuur)

Voor mijn knuffel gebruikte ik: 

  • Het patroon van de poolbeer uit het boek "Les intemporels pour bébé".
  • paars linnen
  • roze katoen met bloemenmotief
  • wit polyester (stukje van een fleecedekentje)
  • pluchen paarse stof (van een kous)
  • gestreepte stof voor meubelen.
  • een knoop
  • enkele restjes lint
  • etiketten uit de hobbywinkel en persoonlijk etiketten.

Werkwijze

Volg de aanwijzingen van het patroon. Over het algemeen wordt het lichaam appart van het hoofd gemaakt. In mijn patroon moet je met de staart beginnen. Eens hij genaaid is, vul je hem op en dan naai je hem vast op de goede kant van één van de rugpatronen zodat de naden langs elkaar liggen. Pas dan leg je er het andere stuk op en naai je de rugnaad dicht. De buik wordt het laatst toegevoegd. Voor het hoofd worden eerst de onderkanten aan elkaar gezet en vervolgens het voorhoofd. De oren naai je er achteraf met de hand op. Hoofd en lichaam worden met onzichtbare steken aan elkaar gezet. 


De etiketten (unique item) naaide ik op de stukken stof eens het patroon uitgeknipt was, alvorens te naaien. 
De lintjes spelde ik vast aan de goede kant van de stof alvorens de naden te naaien (zie foto). Op de plaatsen waar de lintjes zitten, kan je best enkele keren naaien om een stevige naad te vormen. Brand de eindjes af.